Jest to barwnik syntetyczny, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Charakteryzuje się wysoką odpornością na wysoką temperaturę i promienie słoneczne
Jeden z niewielu naturalnych barwników stosowanych w żywności. Charakteryzuje się dobrą rozpuszczalnością w wodzie i najmniejszą odpornością spośród barwników naturalnych na promienie słoneczne i temperaturę.
Grupa barwników naturalnych, które są otrzymywane metodami fizycznymi (skórek winogron, jagód) z owoców i warzyw (czerwonej kapusty).
Grupa barwników o barwie brązowej. Powstają w wyniku karmelizacji cukrów, czyli ogrzewaniu ich powyżej ich temperatury topnienia. Ciemne zabarwienie karmelu pochodzi od związków huminowych.
Syntetyczny barwnik azowy o barwie jasnoczerwonej. Występuje w formie soli sodowej i bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie. Charakteryzuje się małą odpornością na promienie słoneczne.
Jest to tzw. barwnik smołowy (barwa głęboko niebieska). Występuje naturalnie w krzewie Indigofera tinctoria i to właśnie z niego można uzyskać ten barwnik. Na skalę przemysłową pozyskuje się go jednak drogą laboratoryjną.
Jest to naturalny barwnik występujący i wytwarzany z buraków ćwikłowych. Ze względu, że jest to naturalny barwnik, charakteryzuje się słabą trwałością.
Barwnik ten charakteryzuje się takimi samymi właściwościami jak poprzednik (E-140). W odróżnieniu jednak od chlorofilu naturalnego ten jest wyprodukowany syntetycznie i dodatkowo wzmocniony jonami miedzi przez co ma mocniejszą barwę i jest bardziej odporny na promienie słoneczne i wysoką temperaturę.
Jest to biały barwnik i utwardzacz. Powszechnie występuje jako minerał.
Jest to grupa barwników roślinnych należących do karotenoidów. W roślinach spełniają dwie podstawowe funkcje: wspomagają proces fotosyntezy oraz ochronią chloroplasty dzięki swoim właściwością antyoksydacyjnym. Ponadto nadają roślinom i warzywom charakterystyczną żółtą barwę.
Witamina B2, dzięki swojej żółtej barwie może być stosowana jako barwnik. Może ona być szkodliwa tylko w dużych ilościach, których jak dotąd nie oszacowano.
Jest to produkt pozostający po spaleniu części roślinnych, głównym składnikiem jest węgiel pierwiastkowy. Nierozpuszczalny w wodzie, stosowany często jako środek filtracyjny.
Jest to syntetyczny barwnik azowy, dostarczany najczęściej jako sól sodowa. Odporny na wysoką temperaturę i promienie świetlne.
Barwnik, w zależności od odmiany może mieć kolor czerwony, brązowy, czarny, pomarańczowy i żółty. Przemysłowo produkowany z żelaza w proszku, jest pochodzenia naturalnego.
Jest to naturalny czerwony barwnik, bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, wyizolowany z mszycy o nazwie Dactylopius Coccus (dawna nazwa to Coccus cacti tzw. pluskwiak meksykański).